Bu akşam kitaplığıma bakarken uzun zaman önce okuduğum ve daha önce de Instagram sayfamın alt kısımlarında paylaştığım bu eser gözüme takıldı. Son zamanlarda sıkça ve çokça duyduğumuz, hemen hemen çoğu kişilerin muzdarip olduğu narsist mağdurlarını hatırlattı.
Benim gibi kitap okumayı seven ve hepimizin kitabında altı çizili en az 1 yer vardır. Bazen hatırlamak için bazense öğrenmek için cümlelerin altını çizeriz. İşte; John Steinbeck’in “Fareler ve İnsanlar” eserini açtığımda yıllar önce altını çizdiğim bir tane cümle okudum.
Bu böyle tam narsistlerin kurabileceği bir cümle ve narsizmi bir satırda anlatmış gibi. Fareler ve İnsanlar kitabından John Steinbeck’in diyor ki; “Atla suya” dedim. O da atladı. Ama suda tek bir kulaç bile atamadı. Neredeyse boğuluyordu, zar zor çıkardık onu sudan. Onu kurtardığım için bana o kadar nazik bir tavırla teşekkür etti ki suya atlamasını ona benim söylediğimi tamamen unutmuştu.
Ben olduğumu unutmuştu. Bir narsistin mağduruna yaptığı şeyi anlatmış aslında ve o kadar doğru ki, size o dibi kendisi yaşatmamış gibi, o dipte iken yaptığı birkaç jest, birkaç güzel davranış, tekrar gönlünüzü kazanmak için özür dilemesi, sanki narsistin o en baştaki ihtişamlı haline döndüğünü hissettirdiği için o kuyuya defalarca düşersiniz ve yeniden düşmemek için de cam kırıkları üzerinde yürümeye devam edersiniz. Cümleye bayıldım. Bir suda boğulursanız eğer sizi oraya atanın kim olduğunu hatırlamanızı diliyorum hepiniz için.